Apelles Art Gallery

                                        Apelles is de bemiddelaar die zich richt op het
                                        brengen van beelden naar de beschouwer

 

Wat is Apelles


Dynamisch

Apelles is dynamisch en in ontwikkeling. Apelles wil beeldende kunst meer toegankelijk maken. Niet de hoge drempel en afstand maar juist de kunst naar de mens brengen. Het wil bemiddelen tussen de kunstenaar en de beschouwer. Dit niet alleen door een fysiek podium te bieden waar beeldende kunst getoond wordt maar ook door mensen kennis te laten nemen van de achtergrond en de essentie van het werk op een vrije en toegankelijke manier.

De beeldende kunst die Apelles vertegenwoordigd zal prikkelen, verbazen en inspireren. De naam staat voor uniciteit, sublimiteit en perfectie. Alleen kunst die raakt en de discussie aangaat doet er toe. Apelles heeft een ideëel doel dat inhoud dat de verbinding die zij maakt zonder winstoogmerk doet ter stimulering van kunst en cultuur en ten dienste van het algemeen nut.

De Beschouwer

Apelles ondersteunt de beschouwer om dit te prikkelen. Door wisselende tentoonstellingen te organiseren waar de mensen kennis kunnen nemen van het werk. De exposities worden met name in publieke ruimtes gehouden waarbij ook de voorbijganger in aanraking zal komen met kunst.

De expositieruimtes bevinden zich op verschillende geografische locaties waar het zich voor leent. Voor de tentoonstellingen ligt het zwaartepunt bij de locaties in Bergen (NH), Het Gooi en Oegstgeest.

Vanuit de internet site kan het werk van individuele kunstenaars gevolgd worden. Daarnaast biedt de site de mogelijkheid om geheel vrijblijvend op zoek te gaan naar werk.

Werk bekijken

Op satellietlocaties in het land wordt de mogelijkheid geboden op afspraak het werk echt te zien. Beeldende kunst laat zich namelijk niet makkelijk verkopen via de site, je moet het echt gezien, gevoeld en beleefd hebben om definitief bevangen te worden door het werk. Exposities bieden daarnaast een extra podium om werkt te kunnen bezichtigen.

Apelles & de kunst

Apelles waardeert wat menselijk is vanuit het diepst van je hart. Het gaat om het sociaal-psychologische, het universele, het tijdloze.... Het gaat om de inhoud en het esthetisch genot.

Kunst boeit en moet vragend zijn en blijven, de discussie met je aangaan. Apelles ondersteunt de beschouwer om dit te prikkelen.

De kunstenaar

De kunstenaar krijgt met de dynami-sche galerie de mogelijkheid zijn/haar werk onder de aandacht te brengen bij nieuwe groepen beschouwers, zowel in een ander geografisch gebied als via het digitale medium internet. Apelles zal zich actief inzetten om het werk van de aangesloten kunstenaars onder de mensen te brengen. Dit kan tegen aanmerkelijke lagere provisie dan de regulier galeries door haar dynamische opzet.

Apelles richt zich dan ook op:

  • organiseren van exposities
  • uitgeven van publicaties
  • uitwisselen en bijeenbrengen van kunstenaars en beschouwers
  • geven van presentatie
  • voeren van het debat
  • bemiddelen via dynamische galerie
  • bemiddeling in opdrachten
  • uitvoeren van agentschappen voor kunstenaars en beschouwers
  • en alle andere middelen om zijn ambitie waar te maken

Apelles wil de beschouwer ondersteunen door lijn te brengen in het aanbod van goed werk. Het credo van Apelles is:

                                        Apelles brengt lijn in beeld met karakter

Geïnteresseerden zullen op de hoogte worden gehouden van de ontwikkelingen via de site, publicaties, nieuwsbrieven, lezingen en het debat.

terug

 

Wie was Apelles


Fresco in het Huis van Venus in de schelp in Pompeii waarin men
de "Aphrodite Anadyomene" van Apelles meent te herkennen.

Apelles van Colophon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Grieks: Àpnllñç - Colophon of Kos?, ca. 375-370 v.Chr. – Kos eind 4e eeuw v.Chr.
werd beschouwd als de grootste schilder uit de Oudheid. Hij was de hofschilder van Alexander de Grote.

Bronnen over Apelles

De belangrijkste bron voor onze kennis van Apelles is het gedeelte dat aan hem is gewijd in de Naturalis Historia van Plinius de Oudere (XXXV, 79-100). Dit is een monografie op zich in Plinius’ werk. Apelles overtrof dan ook, volgens Plinius, alle eerder en later geboren schilders. Plinius beschrijft en noemt een groot aantal werken van Apelles en vertelt een aantal anekdotes. Ook vele andere schrijvers bieden de nodige gegevens over Apelles; van zijn werken, vermoedelijk uitsluitend paneelschilderingen, kunnen we ons o.a. een idee vormen dankzij enkele uitvoerigere beschrijvingen (zogenaamde ekphraseis) in het werk van Lucianus en Philostratus van Lemnos.

De techniek van Apelles

Apelles gebruikte vier kleuren: wit, geel, rood en zwart; pas later kwamen meer pigmenten beschikbaar. Hij is vooral vermaard om de waarheidgetrouwheid van zijn schilderijen. Toen hij bijvoorbeeld zijn schilderij van een paard voorhield aan echte paarden, zouden ze zijn begonnen te hinniken. De verhandelingen die Apelles over de schilderkunst geschreven moet hebben zijn niet bewaard.

Apelles’ vakmanschap wordt in de volgende anekdote van Plinius over zijn wedijver met collega-schilder Protogenes beschreven. Toen Apelles op bezoek ging bij de schilder Protogenes op het eiland Rodos vond hij hem niet thuis, maar tekende een fijne lijn op een daar aangetroffen paneel. Toen Protogenes thuiskwam herkende hij de hand van Apelles en zette met een andere kleur een nog fijnere lijn in die van Apelles. Toen Apelles weer langskwam en Protogenes weer niet thuis trof, zette hij met een derde kleur een lijn die zo fijn was dat hij niet meer te overtreffen was in fijnheid.

Beroemde schilderijen

Het beroemdst is misschien de "Aphrodite Anadyomene" ('Opduikende Aphrodite'), een schilderij van de godin vlak na haar geboorte uit het schuim van de zee. Volgens een verhaal stond de beroemde hetaere Phryne model voor Aphrodite. Volgens een ander verhaal stond Campaspe (ook Pancaspe of Pancaste genoemd), de mooiste maîtresse van Alexander de Grote, model. Apelles zou tijdens het schilderen verliefd op haar zijn geworden, waarna Alexander hem de vrouw ten huwelijk gaf als blijk van zijn waardering. Het werk bevond zich in de Asklepiostempel op Kos en werd door keizer Augustus naar Rome gehaald. Alexander zelf wilde door niemand anders geportretteerd worden en Apelles schilderde hem dan ook een aantal keren, o.a. in een portret met de bliksem, kennelijk als Zeus dus. Bekend is het allegorische schilderij "De Laster" (of met zijn Latijnse titel: "Calumnia"), dat vrij uitvoerig werd beschreven door Lucianus.

 

Apelles in later tijd

Sandro Botticelli, "De Laster van Apelles", ca. 1494, Florence, Uffizi. Dit allegorische tafereel is een reconstructie van een schilderij van Apelles. Laster is afgebeeld als een vrouw die een jongeman aan zijn haren voortsleept naar een man met Midasoren die op een stoel zit.Vele andere allegorische personages die de lasterlijke beschuldiging moeten ondersteunen zijn aanwezig, maar ook de (naakte) Waarheid die op enige afstand aankomt.

Als beroemdste schilder uit de Oudheid werd de naam ‘Apelles’ later gebruikt om schilders te prijzen als een ‘tweede Apelles’.

Sommige schilders volgden Apelles ook daadwerkelijk na door de meer uitvoerige beschrijvingenen van zijn werken na te schilderen. Bekend is bijvoorbeeld "De geboorte van Venus" van Botticelli, die een reconstructie is van de "Venus Anadyomene", die beschreven was door Philostratus. Maar vooral het door Lucianus beschreven schilderij "De Laster" werd vaak geschilderd, o.a. door Botticelli, Dürer, Pieter Bruegel de Oude en Rubens.

Apelles die Campaspe aan het schilderen is onder het toeziend oog van Alexander, is dikwijls onderwerp van schilderijen geweest, zoals "Apelles schildert Campaspe" (ca. 1630) van Willem van Haecht, nu in het Mauritshuis te Den Haag.

Beroemde uitspraken

- Van Apelles’ grote ijver getuigt de uitspraak: Nulla dies sine linea, vertaald: Geen dag zonder lijn.

- Volgens een anekdote bij Plinius verstopte Apelles zich graag achter zijn schilderijen om het oordeel van toeschouwers te horen. Een schoenmaker zou eens hebben opgemerkt dat de geschilderde schoenen een vetergat te weinig hadden. Nadat Apelles het schilderij gecorrigeerd had, had de schoenmaker weer iets op de benen aan te merken. Daarop zou Apelles hem hebben toegesproken: Ne sutor supra crepidam iudicaret, in de woorden van Plinius. In licht gewijzigde vorm werd dit het spreekwoord: Sutor, ne ultra crepidam!, vertaald: Schoenmaker blijf bij je leest.

terug